Skip to content

De voorbereidingen zijn gestart

11 maart 2010

Nadat duidelijk was geworden dat ik met de Beagle mee mocht begonnen de voorbereidingen. De eerste vraag die dan bovenkomt was: waarom ga ik mee, wat wordt er van me verwacht? Het probleem van de plastic soep in die drie weken oplossen zal niet gaan, wat dan wel? Na overleg met de achterban en de redactie van de VPRO wordt het doel van onze bijdrage gereduceerd tot het nadenken en een mogelijke aanzet geven tot het begin van een oplossing.

Ook in dat geval moet ik me goed inlezen in de hele problematiek rond de plastic soep. Hierin werd ik bijgestaan door de studenten Benjamin, Thomas en Wouter die enthousiast allerlei links naar dikke rapporten en documentaires doorstuurden. Het was een onderwerp dat je duidelijk niet even tussen de soep en de aardappels kunt doen. De avonden die ik nog thuis doorbracht werden grotendeels besteed aan het doorworstelen van die rapporten en het bekijken van de documentaires.

Dan komt ook de vraag wat gaan we op het schip doen? Kunnen we tijdens de reis plastic uit de oceaan opvissen en wat hebben we daarvoor nodig? Samen met m’n medereiziger Haico Wevers van Boskalis wisten we contacten te leggen met de mensen van Nioz die al op de Beagle waren geweest en daar een catamaran en netten hebben achtergelaten. Via deze contacten werd ons netwerk steeds groter en kregen we ook contacten met de organisatie van Charles Moore en een vergelijkbare Australische organisatie. Dit zijn organisaties die al langer de oceanen en stranden afstruinen op zoek naar plastic. Hun hulp en adviezen kunnen we goed gebruiken. Op het moment dat ik schrijf is het nog onzeker of een van de mensen van Charles Moore met ons meegaat. Ze zijn in ieder geval enthousiast want de Indische Oceaan is wat de plastic soep betreft nog een onbeschreven blad.

Als we eenmaal kunststoffen aan boord hebben verzameld moeten we uitzoeken wat ermee gedaan kan worden. Hiervoor hebben we een draagbare plastic identifier aangeschaft, die ook later in de Cradle to cradle projecten uitstekend gebruikt kan worden. De plastic identifier ziet er uit als een laserpistool, dus hoe krijg ik die door de douane aan boord van het vliegtuig?

Zondag 7 maart was het Beagle Live dag, een dag waarop de fans van het programma nader konden kennis maken met het leven op de Beagle, enige wetenschappers en de redactie. Een goede gelegenheid om ook te gaan. Maandagmiddag maakten Haico en ik kennis met Lex Runderkamp en de redactie van de VPRO om te overleggen over de vorm en inhoud van het programma.

Intussen is het reisschema vastgesteld: we vliegen donderdag 11 maart vanaf Schiphol via Singapore naar Perth in West Australië. Hebben daar een dag de tijd om te zorgen dat we dan ook alles hebben om tijdens de reis te kunnen vissen. Gelukkig heeft Boskalis een kantoor in Perth zodat we daarvan gebruik kunnen maken. De 14e kunnen we aan boord en op maandag de 15e staat de eerste opname gepland om op het strand van Perth te zoeken naar plastic. De Australische organisatie zal voor die tijd spullen bezorgen om dat strandjutten enigszins systematisch te doen.

Woensdag, de laatste dag op kantoor om nog zaken met betrekking tot de communicatie af te stemmen, het inschakelen van hulptroepen en de laatste mails richting de studenten te beantwoorden. Daarna volgt thuis het inpakken van de weekendtassen en het kopen van de anti-zeeziekpillen, zonnebrandcrème factor 20 etc.

Advertenties
3 reacties leave one →
  1. 12 maart 2010 10:20 am

    Beste Arend,

    Wat een mooie uitdaging om aan te gaan. Ik kom net terug uit Hamburg van de cursus C2C. Tijdens de cursus foto’s gezien van de plastic soep die daar rond gaat. Een grote uitdaging om daar aan te beginnen. Ik ben er van overtuigd dat jij een positieve bijdrage gaat leveren aan dit project.

    Succes,

    Michiel de Beer

  2. Michiel van Schravendijk permalink
    12 maart 2010 1:32 pm

    Arend,

    Heel veel succes gewenst bij de uitvoering van deze schitterende missie! Ik ben reuze benieuwd naar je ervaringen en resultaten. En wie weet slagen jullie erin bagger (ooit begon ik er m’n loopbaan als stagiair) en afval (m’n dagelijks genoegen) aaneen te smeden.

    Veel plezier,

    Michiel van Schravendijk.

  3. 12 maart 2010 1:36 pm

    Beste Arend,
    Vorige week plaagde ik je een beetje met de vooruitzichten van zeeziekte en buikscheur gedurende je reis met de Beagle. Eigenlijk ben ik natuurlijk gewoon trots dat jij dit namens van Gansewinkel aan het doen bent. Ik hoop werkelijk dat het ons gaat lukken, door samenwerking met andere bedrijven zoals Boskalis, dit probleem een draai ten goede te geven.
    Succes, en als wij vanuit de werkbasis je kunnen helpen dan horen we dat graag.
    Neem wel je primatourtje,
    gr ruud

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: