Skip to content

De Manta Trawl in actie

19 maart 2010

Hierbij een kort filmpje van de Manta Trawl in actie (met dank aan Lex Runderkamp).

(wordt het filmpje niet goed getoond, klik dan hier)

Advertenties
2 reacties leave one →
  1. 24 maart 2010 11:43 am

    Dag Arend,

    Loopt alles al in de plastic soep?
    Met grote interesse volg ik jullie op de Beagle. Ik zit nu al een tijdje op de site en wordt nu al zeeziek. Het pontje bij Dussen is voor mij de limmit. Respect!

    In de “Denktank” zie ik de flotatietechniek langskomen als zijnde een mogelijke inzetbare techniek voor het verwijderen van het plastic. Wij als A&G gebruiken dit proces al 15 jaar om verontreinigingen uit grond te halen. Wij floteren organische verontreinigen zoals PAK, minerale olie maar ook zware metalen. De drijvende kracht achter dit scheidingsproces is verschil in soortelijke dichtheid in ons geval creeren we dit door gebruik te maken van verschil in oppervlakte lading. De hydrofobe deeltjes hechten zich aan de luchtbelletjes waardoor het deeltje+luchtbelletjes lichter worden dan water en daardoor naar boven gaan drijven. In onze installatie is het mogelijk om hiervoor de ideale omstandigheden te creëren, echter op zee zal dit lastiger zijn (de zee op pH 9 brengen zal ons niet in dank afgenomen worden). Het werkgebied van onze flotatietechniek is 70-250 µm. Grotere (minerale) deeltjes zijn te zwaar en komen niet naar boven.
    Onze ervaring zit dus duidelijk in de fijnere fractie. Het afscheiden van (licht)plastic in de fractie 70-250µm kan veel eenvoudiger met een hydrocyclonage stap of opstroming. Bij onze collega’s van PHB in Waalwijk zal vast meer ervaring aanwezig zijn in het specifiek floteren van plastic.
    Alles bij elkaar opgeteld is er veel kennis in huis!
    Als ik je ergens mee kan ondersteunen (wat voor scheidingstechnieken dan ook) dan hoor ik het graag.

    Doe groeten aan jou en Haico!

    Jasper

  2. PeterP Grielen permalink
    31 maart 2010 9:39 am

    Dag Arend,

    Een twee pagina groot artikel in het Brabants Dagblad van 26 maart j.l herinnerde me eraan dat jij ergens op de oceaan zou kunnen zitten.
    Uit onze laatste email wisseling ging ik ervan uit dat het pas april /mei zou zijn maar dan zijn de uitzendinge op tv.
    Daarom nu snel deze site gelezen en de reactie o.a van de diverse (ex) collegae.
    De ervaring moet overweldigend zijn en zeer bijzonder.
    Het artikel in BD van de redacteuren Joep Trommelen en Chris Halkes schrijven over de Amerikaanse oceanograaf en zeezeiler Charles Moore die al in 1997 die tijdens zijn deelname een zeilrace op de Stille Oceaan tussen Hawai en Califorinie een enorm gebied (34 x Nederland) met “plastic soep”ontdekte . Onlangs schijnt een tweede “plastic continent”ontdekt te zijn in de Saragossozee voor de oostkust van de VS.
    Charles Moore heeft 26 maart een lezing gehouden aan de Wageningen Campus.
    Kern van het artikel en zin betoog zal zijn en is dat ook van het andere artikel dat bedrijven uit “kennisland ” Nederland het voortouw moeten nemen bij de aanpak van plastic in de oceaan.
    Ik zal het arikel voor je bewaren maar het is uiteraad altijd op internet terug te vinden.
    Dat plastic niet alleen op zee een prbleem is maar ook op het land het ik tijdens de laatste 2 projecten die ik voor PUM in Afrika heb gedaan ook weer ervaren.
    In Rwanda geldt zelfs een verbod op plastic verpakkingen in de vorm van de bekende tasjes die wij hier gratis weggeven en wordt voornamelijk de “paper bag ” gebruikt waardoor je beduidend minder zwerfafval van dit soort in de hoofdstad Kigali en daar buiten aantreft.
    Dit in grote tegenstelling tot Niger (Sahel) waar de hoofdstad Niamey – waar ik in november was- op een grote stortplaats van plastic afval lijkt. Ga waarschijnlijk volgende maand weer terug naar Niger.
    Hoewel de vraag voor beide projecten op de eerste plaats was, te adviseren m.b.t compostering kon ik niet ontkomen aan breder te kijken naar afvalverwijdering en het management daar van.
    Plastic afval sprong overduidelijk in het oog en ook hier vinden onder invloed van zonlicht en UV lekken plaats van allerlei chemische stoffen die het biosysteem aantasten.
    Een vergelijking met het afbraak proces en dat op het land (vooral onder tropische omstandigheden) zou een bijzonder vervolg onderzoek kunnen zijn,gekoppeld aan de mogelijkheden voor hergebruik en /of inzet als brandstof.
    Genoeg om over na te denken.
    Maar ben vooral benieuw naar jouw ervaringen van deze bijzonder reis.
    Wens je nog een goed verblijf .behouden vaart en goede thuiskomst, waarna we elkaar zeker weer ontmoeten.

    Met een hartelijke groet.

    Peter.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: